Instalacja wodociągowa powinna mieć zabezpieczenia uniemożliwiające wtórne zanieczyszczenie wody (§113 ust. 7 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz.U. Nr 75, poz. 690).
Zabezpieczenie to powinno być zamontowane zgodnie z normą PN-EN 1717:2003, a w szczególności miejsce i sposób jego montażu powinno być zgodne z poniższym schematem:
Obowiązkiem Usługobiorcy jest utrzymanie instalacji wodociągowej w stanie technicznym uniemożliwiającym wtórne zanieczyszczenie wody w wyniku wystąpienia skażenia (§3 ust. 5 pkt. 5 OWU).
Jeżeli instalacja wodociągowa nie jest wyposażona w zawór antyskażeniowy, to Usługobiorca powinien zamontować odpowiednie zabezpieczenie na własny koszt. Wykonanie prac nie wymaga uzgodnienia z PEWIK, jednak wskazane jest e-mailowe poinformowanie o planowanym terminie ich wykonania. Montaż zaworu można wykonać „własnymi siłami”, zlecić dowolnemu przedsiębiorcy lub wybrać jednego z listy wykonawców.
Dlaczego warto?
- Brak zaworu antyskażeniowego może być powodem nieprawidłowego funkcjonowania wodomierza głównego oraz przyczyną innych szkód (np. skażenie wody).
- Brak zaworu antyskażeniowego, może wpłynąć na sposób rozpatrzenia reklamacji dotyczących nieprawidłowego funkcjonowania wodomierza.
Dokumenty powiązane
- Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz.U. Nr 75, poz. 690)
- Ogólne warunki umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków
- PN-EN 1717:2003, Ochrona przed wtórnym zanieczyszczaniem wody w instalacjach wodociągowych i ogólne wymagania dotyczące urządzeń zapobiegających zanieczyszczeniu przez przepływ zwrotny
